Chapuza

Σήμερα ήρθε στο μουσείο ένας παλιός συνάδελφος, ιδιαίτερα αγαπητός, με τον οποίο περάσαμε δύσκολες στιγμές στις πρώτες εκείνες προσπάθειες να στήσουμε μια έκθεση. Ξενύχτια, πρόχειρο φαγητό και αργά τα ξημερώματα, λίγος ύπνος πάνω σε γραφεία, σε χαρτόκουτες στο πάτωμα του εκθεσιακού.
Και μετά "ενηλικιώνεσαι" και μοιάζει να μη μένει τίποτε από όλα αυτά. Και δέχεσαι μια τυπική επίσκεψη και τον ξεναγείς στις νέες εκθέσεις και συζητάς περί ανέμων και υδάτων, για τη συλλεκτική αξία του τάδε αντικειμένου, για τις παραξενιές του δείνα συλλέκτη, για την αδυναμία τεκμηρίωσης του χ αντικειμένου. Και πατώντας πάνω στην παλιά οικειότητα, στο τέλος της κουβέντας, έρχεται η αυθόρμητη ερώτηση: γιατί είμαστε ψυχροί; Δεν ξέρω.
Και με πιάνει το παράπονο. Η ομάδα εργασίας εκείνη είχε μια ζωντάνια και ένα ζήλο που δε μπόρεσα να ξαναβρώ. Και ίσως γι' αυτό να είμαι τόσο antimuseum, γιατί στην πορεία μου ήταν δύσκολο να εμπνεύσω σε άλλους την ίδια ζωντάνια και σιγά- σιγά αδυνατώ να τη βρω κι εγώ.

Δεν ήξερες, δε ρώταγες;

Τους τελευταίους μήνες δεχόμαστε στο μουσείο τηλεφωνήματα και επισκέψεις από ανθρώπους που ψάχνουν πληροφορίες γύρω από τις θεματικές μας.
Μετά από αρκετά χρόνια σε αυτό το μουσείο, καταλαβαίνω ότι κάτι αλλάζει σχετικά με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζει το κοινό. Θεωρούν ότι έχουμε βιβλιοθήκη, ότι μας ενημερώνουν διαρκώς οι σχετικοί φορείς και ότι έχουμε στη διάθεσή μας υλικό προς δωρεά... ακόμη και για τη διακόσμηση σχολείων κλπ. Τα προηγούμενα χρόνια μας ζητούσαν συχνά πληροφορίες για το μουσείο, το ιστορικό του, άντε και το κτιριολογικό του, κυρίως δημοσιογράφοι και φοιτητές που έπρεπε να κάνουν εργασίες.
Τώρα περιμένουν από εμάς πλήρη επιστημονική κατάρτιση και τμήμα εξυπηρέτησης. Τι περίεργα πράγματα είναι αυτά; Πώς θα μπορούσαμε να απαντάμε σε κάθε ερώτημα και αίτημα, μια και ακόμη, δεν έχει ζητηθεί από κανέναν μας επισήμως να διεκπεραιώνει τέτοια ζητήματα;
Και το πρόβλημα δεν είναι δημοσιοϋπαλληλικού τύπου, δεν το λέω επειδή βαριέμαι να εξυπηρετώ. Αντίθετα, μου είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, μιλάω και με κανέναν άνθρωπο και είναι πάντα μια μικρή πρόκληση: τι μπορώ να βρω, πόσο γρήγορα και πόσο καλά.
Αλλά, δεν έχω τη δυνατότητα να χαρίσω ούτε να δανείσω κάτι μέσα από το μουσείο. Δεν έχω καν ένα χώρο για να τους αφήνω να διαβάσουν, ούτε μπορώ να τους παρέχω τη δυνατότητα να βγάζουν φωτοτυπίες, γιατί αυτό θα παρακώλυε τη λειτουργία των άλλων τμημάτων.
Το κοινό μας κάτι θέλει να μας πει. Και γίνεται πια επιτακτικό. Με κάποιον τρόπο πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε αυτό το φαινόμενο και να βρεθεί μια λύση.
Πώς περνάει ένα μουσείο στη σφαίρα του ιδρύματος; Δεν καταλαβαίνω...
Μέχρι τώρα μόνο από τύχη καταφέρνουμε να τους κρατάμε ευχαριστημένους, αλλά δε θα είμαστε πάντα τυχεροί. Και αυτή την εμπιστοσύνη που γεννιέται σιγά- σιγά δε μπορούμε να την καταβαραθρώσουμε. Ουφ!

Ιστοσελίδες Ελληνικών Μουσείων

Αυτή είναι η νέα μου αποστολή. Να προτείνω τη δομή της νέας μας ιστοσελίδας.
Για το σκοπό αυτό, αναζήτησα διάφορες σελίδες μουσείων της Ελλάδας και με αιφνιδίασαν ευχάριστα οι σελίδες του Μουσείου Μπενάκη (www.benaki.gr), του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (http://www.mmca.org.gr/el/home.htm) και του Τελλόγλειου (http://www.tf.auth.gr/teloglion/). Δυστυχώς μετά είδα και τις προτεινόμενες προς βράβευση ιστοσελίδες που προτείνει το Museums and the Web 2008 και φυσικά οι ελληνικές μου φάνηκαν πιο στατικές, λιγότερο διαδραστικές και γενικά λίγο παρωχημένες.
Στο Museums and the Web βρήκα επίσης και τα κριτήρια αξιολόγησης των ιστοσελίδων (http://www.archimuse.com/mw2008/best/judging.html). Μου ακούστηκαν λογικά και άρχισα να ψάχνω τρόπους να ενσωματώσω κάποια από αυτά στις δικές μας ανάγκες. Ήταν δύσκολο. Μετά, ρώτησα τι θα κόστιζαν κάποιες από τις ¨καινοτομίες¨ μου σε επίπεδο σχεδιασμού και συντήρησης. Ήταν ζόρικο. Και τελικά κατάλαβα. Όταν δε μπορείς

• να έχεις υψηλό προϋπολογισμό
• να απασχολείς μόνιμα έναν πληροφορικάριο
  
• να απασχολείς μόνιμα προσωπικό για την ενημέρωση της σελίδας
• να έχεις προηγουμένως δημιουργήσει ποικίλο και ποιοτικό περιεχόμενο

ε, τότε, πού πας ρε Καραμήτρο;
Και μου έφυγε η χαρά και θα προτείνω μια ιστοσελίδα από τα ίδια!