Και για άλλη μια φορά, μπροστά στο ίδιο δίλημμα: to marry or not to marry?
Αν το κάνεις, χάνεις την ελευθερία σου, αλλάζεις ζωή και κατάσταση και αποκτάς διαφορετικό κοινωνικό κύρος. Αν δεν το κάνεις, μπορείς πάντα να κυκλοφορείς εντός και εκτός, σα vagabond, ελεύθερος αλλά μόνος: antimuseum…
Τι επιλέγεις;
To be continued
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σε ευχαριστω για το ενδιαφερον.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σε ευχαριστω για το ενδιαφερον.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
9.11.2008
4.25.2008
Ανοιξιάτικες αλλαγές

Ας προσπαθήσουμε να δούμε τη ζωή λίγο πιο αισιόδοξα... αλλάζοντας χρώματα για αρχή!
Επιτέλους ήρθε η άνοιξη!!!
ετικετες
Καλημέρα,
σε ευχαριστω για το ενδιαφερον...
4.21.2008
Μη με λησμόνει...
Στο σαλόνι υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα ανθοδοχεία, με διαφορετικά είδη ανοιξιάτικων λουλουδιών, στην κουζίνα υπάρχουν άλλες τρεις γλάστρες παντός καιρού και μεταξύ των δωματίων περιφέρομαι κι εγώ, το μεγαλύτερο φυτό από όλα!
Χθες με βρήκε μια φίλη από τα παλιά μέσω του facebook. Δε μου είχε ξανασυμβεί, τουλάχιστον όχι με άνθρωπο που να με ενδιαφέρει. Μετά από αρκετά χρόνια που έχουμε να ειδωθούμε και να μιλήσουμε, το μήνυμά της, τελείως anti-facebook και υπέροχα απλό και ανθρώπινο, με έκανε να δω το facebook επιτέλους με συμπάθεια. Γιατί μέχρι τώρα δεν έβρισκα κανένα ενδιαφέρον και δεν καταλάβαινα γιατί ήταν τόσο διαδεδομένο.
Μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να βρω κι εγώ παλιούς φίλους, επίθετα που με δυσκολία θυμόμουν. Βρήκα κάποιους, δεν εντόπισα κάποιους άλλους. Άλλοι φωτογραφημένοι θαρραλέα, άλλοι κρυμμένοι πίσω από ψαγμένες φωτογραφίες και άλλοι φωτογραφημένοι ως ενσάρκωση των νεανικών τους ονείρων. Δεν εντόπισα όμως άλλους ανθρώπους, πολλούς από τους οποίους θαύμαζα και θεωρούσα ότι θα διαπρέψουν και θα ξεχωρίζουν. Αυτοί πού είναι;
Αν δεν εντοπίζεσαι στο internet συνεχίζεις άραγε να υπάρχεις;
Χθες με βρήκε μια φίλη από τα παλιά μέσω του facebook. Δε μου είχε ξανασυμβεί, τουλάχιστον όχι με άνθρωπο που να με ενδιαφέρει. Μετά από αρκετά χρόνια που έχουμε να ειδωθούμε και να μιλήσουμε, το μήνυμά της, τελείως anti-facebook και υπέροχα απλό και ανθρώπινο, με έκανε να δω το facebook επιτέλους με συμπάθεια. Γιατί μέχρι τώρα δεν έβρισκα κανένα ενδιαφέρον και δεν καταλάβαινα γιατί ήταν τόσο διαδεδομένο.
Μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να βρω κι εγώ παλιούς φίλους, επίθετα που με δυσκολία θυμόμουν. Βρήκα κάποιους, δεν εντόπισα κάποιους άλλους. Άλλοι φωτογραφημένοι θαρραλέα, άλλοι κρυμμένοι πίσω από ψαγμένες φωτογραφίες και άλλοι φωτογραφημένοι ως ενσάρκωση των νεανικών τους ονείρων. Δεν εντόπισα όμως άλλους ανθρώπους, πολλούς από τους οποίους θαύμαζα και θεωρούσα ότι θα διαπρέψουν και θα ξεχωρίζουν. Αυτοί πού είναι;
Αν δεν εντοπίζεσαι στο internet συνεχίζεις άραγε να υπάρχεις;
ετικετες
σε ευχαριστω για το ενδιαφερον...,
un- built
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
